Ώμος
Ο ώμος συμμετέχει σε όλες τις κινήσεις του χεριού και ως εκ τούτου εκτίθεται σε έντονες καταπονήσεις. Οι συχνές επαναλαμβανόμενες υπερφορτώσεις οδηγούν σε παθήσεις που οφείλονται στη φθορά, π.χ. βλάβη στο στροφικό πέταλο ή αρθρίτιδα της άρθρωσης του ώμου. Τα ατυχήματα και οι αθλητικές κακώσεις μπορούν να προκαλέσουν τραυματισμούς στους τένοντες και τους συνδέσμους. Η τυποποιημένη διάγνωση και θεραπεία του πόνου στον ώμο έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο τα τελευταία χρόνια. Συμπτώματα που φαινομενικά μοιάζουν μεταξύ τους μπορεί στην πραγματικότητα να έχουν πολύ διαφορετικές αιτίες.
Δεδομένου ότι οι επαγγελματικές και αθλητικές απαιτήσεις των ασθενών αυξάνονται και οι ηλικιωμένοι γίνονται όλο και πιο δραστήριοι, πρέπει να αναγνωρίζονται και να αντιμετωπίζονται οι αιτίες και οι παράγοντες που προκαλούν τα προβλήματα στον ώμο. Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό, σε κλινική εξέταση και σε περαιτέρω διαγνωστικές απεικονιστικές εξετάσεις. Ο στόχος της θεραπείας μας δεν είναι μόνο η εξάλειψη του πόνου, αλλά και η καλή λειτουργία του ώμου.
Οι αθλητικές κακώσεις είναι τραυματισμοί που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια άσκησης ή αθλητικής δραστηριότητας, είτε σε ερασιτεχνικό είτε σε επαγγελματικό επίπεδο. Μπορούν να επηρεάσουν μύες, τένοντες, συνδέσμους, οστά και αρθρώσεις.
Κύριες κατηγορίες αθλητικών κακώσεων
- Μυϊκές κακώσεις
- Θλάσεις
- Μυϊκές ρήξεις
Προκαλούνται συνήθως από υπερβολική διάταση ή απότομη κίνηση.
- Κακώσεις συνδέσμων
- Διαστρέμματα (π.χ. ποδοκνημικής, γόνατος)
- Ρήξεις συνδέσμων
Συχνές σε αθλήματα με αλλαγές κατεύθυνσης (ποδόσφαιρο, μπάσκετ).
- Κακώσεις τενόντων
- Τενοντίτιδες (π.χ. αχίλλειος, επιγονατιδικός)
- Τενοντοπάθειες υπέρχρησης
Συνδέονται με επαναλαμβανόμενη καταπόνηση.
- Οστικές κακώσεις
- Κατάγματα
- Κατάγματα κόπωσης
Συχνά σε δρομείς και αθλήματα υψηλής πρόσκρουσης.
Αίτια εμφάνισης
- Ανεπαρκές ζέσταμα
- Υπερπροπόνηση
- Λάθος τεχνική
- Κακή φυσική κατάσταση
- Ακατάλληλος εξοπλισμός
Αντιμετώπιση (γενικές αρχές)
Η αντιμετώπιση των αθλητικών κακώσεων χωρίζεται κυρίως σε συντηρητική και χειρουργική θεραπεία. Η επιλογή εξαρτάται από το είδος της κάκωσης, τη βαρύτητα, το άθλημα, την ηλικία και το επίπεδο δραστηριότητας του αθλητή.
Συντηρητική αντιμετώπιση
Εφαρμόζεται στις περισσότερες ήπιες έως μέτριες κακώσεις και συχνά αποτελεί την πρώτη γραμμή θεραπείας.
Κύριες μέθοδοι:
- Ανάπαυση (Rest): αποφυγή επιβάρυνσης του τραυματισμένου μέλους
- Πάγος (Ice): μείωση πόνου και οιδήματος
- Συμπίεση (Compression) & Ανάρροπη θέση (Elevation)
- Φαρμακευτική αγωγή: αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη
- Φυσικοθεραπεία: κινησιοθεραπεία, ενδυνάμωση, διατάσεις
- Ορθωτικά μέσα: επιγονατίδες, επιστραγαλίδες, νάρθηκες
Ενδείξεις:
- Διαστρέμματα
- Θλάσεις μυών
- Τενοντίτιδες
- Κακώσεις υπέρχρησης
Χειρουργική αντιμετώπιση
Επιλέγεται όταν η συντηρητική αγωγή αποτυγχάνει ή όταν η κάκωση είναι σοβαρή.
Συνήθεις περιπτώσεις:
- Ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου
- Σοβαρές ρήξεις μηνίσκου
- Πλήρεις ρήξεις τενόντων (π.χ. Αχίλλειος)
- Αστάθεια αρθρώσεων
- Κατάγματα που απαιτούν οστεοσύνθεση
Στόχοι χειρουργείου:
- Αποκατάσταση της ανατομίας
- Σταθερότητα της άρθρωσης
- Επιστροφή στην αθλητική δραστηριότητα
Ακολουθεί πάντα πρόγραμμα αποκατάστασης, συχνά μακράς διάρκειας.
Συνδυαστική προσέγγιση
Σε πολλές περιπτώσεις εφαρμόζεται συνδυασμός:
- αρχικά συντηρητική θεραπεία
- εάν δεν υπάρξει βελτίωση → χειρουργική
- μετεγχειρητικά → εντατική φυσικοθεραπεία
Συμπέρασμα
- Η συντηρητική θεραπεία είναι ασφαλής και αποτελεσματική για τις περισσότερες κακώσεις
- Η χειρουργική θεραπεία ενδείκνυται σε σοβαρές ή επίμονες βλάβες
- Η εξατομίκευση και η σωστή αποκατάσταση είναι το κλειδί για ασφαλή επιστροφή στον αθλητισμό
Σημαντικο
Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας είναι ενημερωτικό και δεν υποκαθιστά την ιατρική συμβουλή.
Eίμαστε εδώ για να σας βοηθήσουμε
Συμπληρώστε τη φόρμα και η ομάδα μας θα επικοινωνήσει μαζί σας το συντομότερο για να σας καθοδηγήσει, να απαντήσει στις απορίες σας ή να προγραμματίσει το ραντεβού σας.
