Ισχίο
Η άρθρωση του ισχίου υπόκειται σε ποικίλες απαιτήσεις και καταπονήσεις κατά τη διάρκεια της ζωής. Μια εκ γενετής δυσπλασία, ασθένειες, ατυχήματα ή αρθρίτιδα μπορεί να καταστήσουν απαραίτητη μια χειρουργική επέμβαση στην άρθρωση του ισχίου. Σε αυτή την περίπτωση, είναι πάντα σκόπιμο να επισκεφθείτε έναν έμπειρο ειδικό του ισχίου, ο οποίος θα διερευνήσει τα προβλήματα με σύγχρονες διαγνωστικές μεθόδους και θα χρησιμοποιήσει ήπιες θεραπευτικές μεθόδους για την εξάλειψη των συμπτωμάτων.
Η χειρουργική επέμβαση συνήθως εξετάζεται μόνο όταν οι συντηρητικές μέθοδοι θεραπείας δεν αποφέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Στις χειρουργικές επεμβάσεις, οι ειδικοί μας χρησιμοποιούν τεχνικές που προστατεύουν τους ιστούς. Το OCM München έχει καθιερωθεί ως κέντρο παραπομπής για χειρουργικές επεμβάσεις διατήρησης των αρθρώσεων και ελάχιστα επεμβατική εμφύτευση αρθρικών προθέσεων.
Παθήσεις ισχίου
Δυσπλασία ισχίου
Μιλάμε για δυσπλασία ισχίου όταν η κοτύλη είναι πολύ μικρή ή πολύ απότομη και δεν καλύπτει επαρκώς την κεφαλή του αρθρώματος. Η δυσπλασία ισχίου είναι συνήθως εκ γενετής. Παρά την υπερηχογραφική εξέταση μετά τη γέννηση, μπορεί να αναπτυχθεί ήπια έως μέτρια δυσπλασία ισχίου κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης.
Συχνές συνέπειες της δυσπλασίας είναι βλάβες στον χόνδρο και στο χείλος της άρθρωσης (labrum), οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε πρόωρη κοξάρθρωση. Όσο πιο σοβαρή είναι η δυσπλασία, τόσο νωρίτερα εμφανίζονται οι επακόλουθες βλάβες και τα συμπτώματα. Τυπικά συμπτώματα είναι πόνοι στην βουβωνική χώρα που εξαρτώνται από το βάρος και την κίνηση, περιστασιακά πάνω από την εξωτερική πλευρά του ισχίου και στην περιοχή των γλουτών. Μερικές φορές ο πόνος εκπέμπεται μέχρι το μηρό ή την κάτω οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
Τα άτομα που πάσχουν από δυσπλασία πρέπει να αποφεύγουν ή να περιορίζουν τα αθλήματα που επιβαρύνουν την άρθρωση του ισχίου. Για την έγκαιρη διάγνωση της εξέλιξης των βλαβών, είναι απαραίτητοι τακτικοί ακτινολογικοί έλεγχοι, για παράδειγμα με μαγνητική τομογραφία. Συχνά, σε περίπτωση επώδυνης δυσπλασίας, απαιτείται χειρουργική επέμβαση στην άρθρωση του ισχίου.
Χειρουργική θεραπεία:
Συνήθως πραγματοποιείται η λεγόμενη οστεοτομία, μια χειρουργική επέμβαση αναδιάταξης, κατά την οποία διορθώνεται η δυσλειτουργία. Μόνο σε πολύ ήπιες περιπτώσεις είναι σκόπιμη η αρθροσκόπηση μόνη της. Περιστασιακά, στο OCM πραγματοποιούμε πρώτα μια αρθροσκοπική επέμβαση για να θεραπεύσουμε ενδοαρθρικές βλάβες, όπως ρήξεις του χόνδρου, ή να διορθώσουμε μορφολογικές ανωμαλίες, προτού διορθώσουμε την ίδια τη δυσπλασία με οστεοτομία σε μεταγενέστερο στάδιο.
Για τη διόρθωση μιας ανωμαλίας της κοτύλης του ώριμου ισχίου, ανταγωνίζονται διεθνώς η λεγόμενη «τριπλή οστεοτομία» (Triple-Osteotomy) και η περιακροκοτυλική οστεοτομία (PAO). Οι ειδικοί μας στο ισχίο προτιμούν τη μέθοδο της PAO, κατά την οποία το ισχίο και το λαγόνιο κόπτονται μόνο εν μέρει. Το κύριο πλεονέκτημα της PAO είναι η ταχύτερη κινητοποίηση. Στόχος της χειρουργικής επέμβασης είναι η εξάλειψη του πόνου. Επιπλέον, μπορούν να αποφευχθούν ή να επιβραδυνθούν οι επακόλουθες βλάβες, όπως η αρθρίτιδα
Μηροκοτυλιαίο Σύνδρομο Πρόσκρουσης (FAI)
Όταν το μηριαίο οστό χτυπά στην άκρη της κοτύλης του ισχίου, μιλάμε για πρόσκρουση (Impingement). Αυτή η διαταραχή της φυσιολογικής κίνησης μπορεί να οδηγήσει σε προοδευτική φθορά του χόνδρου και του labrum (χείλους της άρθρωσης), προκαλώντας πόνο κατά τη φόρτιση και την κίνηση.
Σε πολλές περιπτώσεις, η αιτία της πρόσκρουσης είναι άγνωστη. Αυξημένη αθλητική δραστηριότητα κατά την περίοδο της ανάπτυξης, καθώς και γενετικοί παράγοντες, φαίνεται να παίζουν ρόλο. Επίσης, μια στρεβλή κοτύλη ή ένας στρεβλός αυχένας του μηριαίου μπορεί να αποτελούν αιτίες. Τυπικά συμπτώματα είναι πόνος στη βουβωνική περιοχή και στο πλάι του ισχίου, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας ή περιστροφικών κινήσεων του ισχίου. Συχνά, τα συμπτώματα εμφανίζονται σε αθλήματα επαφής, αθλήματα με μπάλα και αθλήματα με πολλές αλλαγές κατεύθυνσης.
Σε ήπιες έως μέτριες μορφές πρόσκρουσης, συστήνεται ελάχιστα επεμβατική αρθροσκοπική επέμβαση. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις ή σε εμφανείς παραμορφώσεις, μπορεί να απαιτείται ανοικτή χειρουργική επέμβαση, όπως η λεγόμενη χειρουργική εξάρθρωση ή η οστεοτομία (διορθωτική επέμβαση οστών).
Παθήσεις του αρθρικού υμένα
Η άρθρωση του ισχίου είναι επενδεδυμένη με αρθρικό υμένα (βλεννογόνο) και μπορεί επομένως να επηρεαστεί από συστηματικές παθήσεις που προκαλούν φλεγμονή στους βλεννογόνους. Συνήθως πρόκειται για ρευματικές παθήσεις, όπως η πρωτοπαθής χρόνια πολυαρθρίτιδα ή η ψωριασική αρθρίτιδα.
Στην περιοχή του ισχίου μπορεί επίσης να εμφανιστούν πρωτοπαθείς παθήσεις του αρθρικού υμένα, όπως η χονδρομάτωση ή η μελαγχρωματική λαχνώδης οζώδης υμενίτιδα (PVNS), οι οποίες μπορούν να καταστρέψουν την άρθρωση σε βραχυπρόθεσμο ή μεσοπρόθεσμο χρονικό διάστημα. Τα αίτια αυτών των παθήσεων παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άγνωστα και οφείλονται σε ποικίλους παράγοντες.
Τυπικά συμπτώματα είναι ο πόνος κατά την κίνηση ή τη φόρτιση, συχνά όμως και σε κατάσταση ηρεμίας ή κατά τη διάρκεια της νύχτας, κυρίως στη βουβωνική χώρα, σπανιότερα στο πλάι ή στους γλουτούς.
Σε περιπτώσεις συστηματικών παθήσεων, συνιστάται φαρμακευτική αγωγή από παθολόγο ή δερματολόγο. Μόνο όταν τα προβλήματα επιμένουν, πρέπει να αφαιρείται αρθροσκοπικά ο φλεγμονώδης αρθρικός υμένας. Σε περιπτώσεις χονδρομάτωσης ή PVNS χρησιμοποιούνται αρθροσκοπικές ή ανοικτές χειρουργικές τεχνικές, στις οποίες αφαιρούνται τόσο αλλοιωμένοι ιστοί όσο και ελεύθερα σωμάτια εντός της άρθρωσης.
Ρήξη του Labrum (Επιχείλιου Χόνδρου)
Ως Labrum ονομάζεται το επιχείλιο χείλος της κοτύλης του ισχίου. Λειτουργεί σαν δακτύλιος στεγανοποίησης που, μαζί με ένα λεπτό στρώμα αρθρικού υγρού (συνόβιο), σταθεροποιεί την κεφαλή του μηριαίου μέσα στην κοτύλη και λιπαίνει την άρθρωση.
Αλλοιώσεις όπως ρήξεις, εκφυλισμός, οστεοποίηση ή αποτιτανώσεις του labrum είναι συχνές και διαγιγνώσκονται συνήθως με μαγνητική τομογραφία (MRI). Τις περισσότερες φορές αποτελούν συνέπεια άλλων παθήσεων της άρθρωσης του ισχίου.
Συνήθεις αιτίες ρήξης ή εκφύλισης του labrum είναι το μηροκοτυλιαίο σύνδρομο πρόσκρουσης (FAI), η δυσπλασία ή η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου. Σπάνια, η ρήξη του labrum οφείλεται σε τραυματισμό – εξαιρέσεις αποτελούν οι εξαρθρώσεις του ισχίου.
Ο πόνος που προκαλείται είναι παρόμοιος με αυτόν της υποκείμενης πάθησης. Σε περιπτώσεις αστάθειας της ρήξης, ο πόνος εμφανίζεται κυρίως κατά την κάμψη ή τις περιστροφικές κινήσεις, συχνά και κατά τη διάρκεια της νύχτας όταν το ισχίο στρέφεται.
Η αντιμετώπιση της ρήξης του labrum είναι συνήθως χειρουργική.
Χειρουργική θεραπεία: Ανάλογα με την κατάσταση του labrum (επιχείλιου χόνδρου) και το είδος της ρήξης, το labrum μπορεί να συρραφεί ή να ανακατασκευαστεί. Εάν έχει υποστεί σοβαρή φθορά ή έχει σε μεγάλο βαθμό οστεοποιηθεί, ενδέχεται να είναι προτιμότερη η μερική ή πλήρης αφαίρεσή του. Συχνά υπάρχει και ταυτόχρονη βλάβη στον παρακείμενο αρθρικό χόνδρο.
Είναι σημαντικό να εντοπιστεί η αιτία της βλάβης του labrum ώστε να αντιμετωπιστεί παράλληλα. Η χειρουργική θεραπεία πραγματοποιείται συνήθως με αρθροσκόπηση, μέσω της οποίας διορθώνεται η βλάβη του labrum και μπορούν επίσης να αντιμετωπιστούν οι συχνά οστικές αιτίες του προβλήματος.
Σε περιπτώσεις δυσπλασίας ή άλλων οστικών παραμορφώσεων, συχνά απαιτείται στη συνέχεια οστεοτομία (διορθωτική επέμβαση στα οστά).
Βλάβη του αρθρικού χόνδρου στο ισχίο
Ο αρθρικός χόνδρος στην άρθρωση του ισχίου λειτουργεί σαν προστατευτικό μαξιλαράκι και επιτρέπει την ομαλή και χωρίς τριβές κίνηση των αρθρικών επιφανειών. Όταν αρχίζει να εμφανίζεται πόνος στο ισχίο, σχεδόν πάντα υπάρχει ήδη βλάβη στον αρθρικό χόνδρο. Τα αίτια της χόνδρινης βλάβης είναι ποικίλα. Πολλές συγγενείς ή επίκτητες παθήσεις, είτε κατά την παιδική ηλικία, την εφηβεία ή την ενήλικη ζωή, μπορεί να οδηγήσουν σε φθορά του αρθρικού χόνδρου. Οι πιο συχνές υποκείμενες παθήσεις που παρατηρούμε είναι το μηροκοτυλιαίο σύνδρομο πρόσκρουσης (FAI), η δυσπλασία ή η λεγόμενη ιδιοπαθής κοξαρθρίτιδα — δηλαδή η εκφύλιση της άρθρωσης του ισχίου χωρίς εμφανή αιτία. Σε περίπτωση πόνου στο ισχίο, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διερευνηθεί η αιτία, ώστε να αποφευχθεί ή να επιβραδυνθεί περαιτέρω φθορά της άρθρωσης. Ο πόνος συνήθως αντανακλά την υποκείμενη πάθηση. Όταν ο χόνδρος έχει ήδη υποστεί βλάβη, οι πόνοι επιδεινώνονται όσο αυξάνεται η καταπόνηση και μπορεί να διαρκούν περισσότερο, ακόμη και για αρκετές ημέρες. Η θεραπεία είναι κατά κανόνα χειρουργική και εξαρτάται από την έκταση της χόνδρινης βλάβης καθώς και από την υποκείμενη αιτία
Aρθροσκόπηση: Όταν οι βλάβες του χόνδρου είναι ήπιες ή εντοπίζονται σε περιορισμένη περιοχή, είναι σκόπιμη η διενέργεια μιας αρθροσκοπικής, συντηρητικής επέμβασης που διατηρεί την άρθρωση.
Στις λεγόμενες μονής φάσης τεχνικές περιλαμβάνονται:- η εξομάλυνση του χόνδρου
- η αρθροπλαστική αποξέσεως (abrasionsarthroplastik)
- η μικροκατάγματα (microfracturing),
- η τοποθέτηση μεμβρανών.
Στις δύο φάσεων τεχνικές περιλαμβάνεται η μεταμόσχευση χονδροκυττάρων, κατά την οποία αρχικά γίνεται λήψη χονδροκυττάρων και στη συνέχεια, σε δεύτερη επέμβαση, μεταμοσχεύονται τα χονδροκύτταρα που έχουν πολλαπλασιαστεί στο εργαστήριο.
Τεχνητή άρθρωση ισχίου:
Σε περιπτώσεις εκτεταμένης βλάβης του αρθρικού χόνδρου, απαιτείται στις περισσότερες περιπτώσεις η τοποθέτηση τεχνητής άρθρωσης ισχίου. Αυτό ισχύει όταν η βλάβη του χόνδρου είναι πλήρους πάχους, δηλαδή φτάνει μέχρι το οστό.
Επίσης, όταν το μεσοαρθρικό διάστημα έχει ήδη μειωθεί σημαντικά, η κινητικότητα της άρθρωσης είναι περιορισμένη ή υπάρχουν οστικές αλλοιώσεις όπως οι οστικές ακίδες (οι λεγόμενοι οστεόφυτοι), τότε συνήθως είναι απαραίτητη η αντικατάσταση της άρθρωσης με τεχνητό εμφύτευμα.
Νέκρωση της κεφαλής του μηριαίου οστού
Η νέκρωση της κεφαλής του μηριαίου είναι μια διαταραχή της αιμάτωσης, κατά την οποία ο οστικός ιστός της κεφαλής του μηριαίου νεκρώνεται. Ενώ στα παιδιά και στην αναπτυξιακή ηλικία (νόσος Perthes) υπάρχει καλή πρόγνωση όταν διαγνωστεί έγκαιρα, στους ενήλικες η έκβαση είναι συνήθως λιγότερο ευνοϊκή.
Στις γνωστές αιτίες περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων:
- θεραπεία με συστηματική κορτιζόνη σε υψηλές δόσεις
- διαταραχές του λιπιδαιμικού μεταβολισμού
- σοβαροί τραυματισμοί του ισχίου με εξάρθρωση
- ατάγματα του αυχένα του μηριαίου οστού
Ενώ σε πολλές παθήσεις του ισχίου οι πόνοι εμφανίζονται σταδιακά, στη νέκρωση της κεφαλής του μηριαίου ο πόνος συχνά ξεκινά ξαφνικά. Στο οξύ πρώιμο στάδιο παρατηρείται συχνά εκτεταμένη συσσώρευση υγρού (οστικό οίδημα) στην περιοχή της κεφαλής και του αυχένα του μηριαίου, το οποίο συνήθως συνοδεύεται από αρθρική συλλογή.
Ο πόνος εντοπίζεται κυρίως στη βουβωνική χώρα, αλλά μπορεί να επεκτείνεται και στο πλάι ή περιστασιακά στους γλουτούς. Η περαιτέρω πορεία διαφέρει από ασθενή σε ασθενή· σε προχωρημένα στάδια, εμφανίζονται συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της αρθρίτιδας του ισχίου (κοξαρθρίτιδα).
Η έγκαιρη θεραπεία είναι καθοριστικής σημασίας, ώστε να αποφευχθεί η ταχεία καταστροφή της άρθρωσης του ισχίου. Η θεραπεία εξαρτάται από το στάδιο, τη θέση και το μέγεθος των νεκρωτικών περιοχών, καθώς και από την αιτία που προκάλεσε τη νέκρωση.
Συντηρητική θεραπεία
Στο πρώιμο στάδιο, συνήθως εφαρμόζεται μερική φόρτιση του σκέλους με τη βοήθεια δύο βακτηριών (πατερίτσες αγκώνα) για τουλάχιστον έξι εβδομάδες, σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή, έως ότου το οίδημα υποχωρήσει.
Χειρουργική αποσυμπίεση
Σε περίπτωση που το οίδημα δεν υποχωρεί και στα επόμενα στάδια 2 και ενδεχομένως 3, συνήθως συνιστάται η λεγόμενη αποσυμπίεση. Κατά την επέμβαση αυτή, η νεκρωτική περιοχή διατρυπάται με πολλαπλές μικρές οπές.
Τεχνητή άρθρωση ισχίου / Ενδοπρόθεση
Σε προχωρημένα στάδια, η τοποθέτηση τεχνητής άρθρωσης ισχίου (ενδοπρόθεσης) αποτελεί συνήθως την πιο αποτελεσματική και λογική θεραπευτική επιλογή.
Οστεοαρθρίτιδα του ισχίου / Κοξαρθρίτιδα
Η κοξαρθρίτιδα αναφέρεται στη φθορά και απώλεια του αρθρικού χόνδρου στην άρθρωση του ισχίου. Επειδή ο χόνδρος λειτουργεί ως προστατευτικό στρώμα που απορροφά τους κραδασμούς και τις πιέσεις στην άρθρωση, σε προχωρημένη οστεοαρθρίτιδα οι παρακείμενες δομές της άρθρωσης υπερφορτώνονται, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται επώδυνες φλεγμονώδεις αντιδράσεις.
Με την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας, το μεσοαρθρικό διάστημα μειώνεται τοπικά ή σε μεγαλύτερη έκταση, η άρθρωση παραμορφώνεται και η κεφαλή του μηριαίου δεν εφαρμόζει πια ομαλά στην κοτύλη.
Η κοξαρθρίτιδα είναι μια τυπική πάθηση των ηλικιωμένων, καθώς ο χόνδρος δεν έχει την ικανότητα να αναγεννηθεί. Συγγενής δυσπλασία του ισχίου, αναπτυξιακές διαταραχές στην αναπτυξιακή ηλικία, το μηροκοτυλιαίο σύνδρομο πρόσκρουσης (FAI) ή διαταραχές της αιμάτωσης μπορούν να ευνοήσουν την ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου. Συχνά υπάρχει και κληρονομική προδιάθεση για εκφυλιστικές αρθρικές παθήσεις.
Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι ο πόνος κατά την κίνηση και αργότερα και σε κατάσταση ηρεμίας, στην περιοχή του ισχίου και στο προσβεβλημένο πόδι. Λόγω συστολών στην κάψα, τους συνδέσμους και τους τένοντες ή λόγω οστικών παραμορφώσεων της άρθρωσης, συχνά παρατηρείται απώλεια λειτουργικότητας του ισχίου.
Τυπικά, οι φάσεις με πιο έντονα ή πιο ήπια συμπτώματα εναλλάσσονται.
Χειρουργική θεραπεία:
Σε πρώιμο στάδιο οστεοαρθρίτιδας, μπορεί να είναι ωφέλιμη μια αρθροσκοπική επέμβαση διατήρησης της άρθρωσης, με στόχο τη μείωση του πόνου, τη βελτίωση της λειτουργίας του ισχίου και την καθυστέρηση της ανάγκης για τοποθέτηση τεχνητής άρθρωσης.
Η απόφαση εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως η έκταση και το βάθος της βλάβης του χόνδρου, η μορφή και η ένταση των συμπτωμάτων, καθώς και η αιτία ανάπτυξης της οστεοαρθρίτιδας.
Ιδιαίτερα σε αυτές τις περιπτώσεις, η εμπειρία των ειδικών μας στο ισχίο είναι καθοριστική για να δοθεί η σωστή σύσταση θεραπείας.
Συντηρητική θεραπεία:
Εάν μια χειρουργική επέμβαση διατήρησης της άρθρωσης δεν κρίνεται απαραίτητη, θα πρέπει πρώτα να επιχειρηθεί μια εντατική συντηρητική θεραπεία για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου.
Αυτή περιλαμβάνει φυσιοθεραπευτικές ή χειροθεραπευτικές εφαρμογές, αντιφλεγμονώδη μέτρα και φαρμακευτική αγωγή για τον πόνο.Είναι σημαντικό να διατηρείται η κινητικότητα. Η κίνηση μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των φλεγμονωδών αντιδράσεων στην άρθρωση και έτσι να επιφέρει ανακούφιση από τα συμπτώματα.
Τεχνητή άρθρωση ισχίου / Ενδοπρόθεση:
Όταν η συντηρητική θεραπεία δεν είναι επαρκής μετά από αρκετούς μήνες και η ποιότητα ζωής επηρεάζεται σημαντικά από τον πόνο και την απώλεια λειτουργικότητας, θα πρέπει να εξεταστεί η τοποθέτηση τεχνητής άρθρωσης ισχίου. Η αρθροπλαστική ισχίου είναι μια πολύ επιτυχημένη χειρουργική μέθοδος.
Οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν γρήγορα να επιστρέψουν σε μια καθημερινότητα χωρίς πόνο και ενεργή. Τα ποσοστά επιπλοκών είναι χαμηλά και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα πολύ θετικά. Σε πάνω από το 90% των ασθενών, οι τεχνητές αρθρώσεις ισχίου διαρκούν πολύ περισσότερο από 20 χρόνια χωρίς να απαιτούνται νέες επεμβάσεις, όπως η αντικατάσταση της ενδοπρόθεσης.
Μετά από την αρθροπλαστική δεν υπάρχουν απαγορεύσεις ή περιορισμοί στη συμπεριφορά. Οι ασθενείς συνήθως δεν αντιλαμβάνονται την τεχνητή άρθρωση ως ξένο σώμα.
Η επέμβαση διαρκεί στις περισσότερες περιπτώσεις όχι περισσότερο από 60 λεπτά. Γίνεται μέσω ελάχιστα επεμβατικών, μυο-προστατευτικών προσεγγίσεων — όπως η μέθοδος OCM ή η ελάχιστα επεμβατική οπισθοπλάγια προσπέλαση — έτσι ώστε οι ασθενείς να μπορούν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα ήδη την ημέρα του χειρουργείου.
Συνήθως δεν χρησιμοποιούνται παροχετεύσεις τραύματος ή καθετήρες. Λόγω της ελάχιστα επεμβατικής τεχνικής, η απώλεια αίματος και ο πόνος είναι μικρά
Η νοσηλεία μετά την επέμβαση διαρκεί περίπου πέντε ημέρες, αλλά μπορεί να μειωθεί σημαντικά αν η κινητοποίηση είναι ασφαλής και η γενική κατάσταση καλή.
Η περαιτέρω θεραπεία σχεδιάζεται εξατομικευμένα μαζί σας. Ανάλογα με τις επιθυμίες, τις συνοδές παθήσεις, το επίπεδο δραστηριότητας και την υποστήριξη στο σπίτι, μπορεί να πραγματοποιηθούν είτε εξωνοσοκομειακές είτε νοσοκομειακές αποκαταστατικές παρεμβάσεις.
Ο ώμος χαρακτηρίζεται από μεγάλη κινητικότητα, αλλά ταυτόχρονα έχει πολύ μικρή κοτύλη. Η σταθερότητα της άρθρωσης εξαρτάται επομένως από διάφορους παράγοντες, όπως άθικτα αρθρικά μέρη, άθικτο χείλος άρθρωσης, λειτουργική αρθρική κάψα και καλή μυϊκή καθοδήγηση από τον στροφικό πέταλο. Οι αιτίες της αστάθειας του ώμου είναι αντίστοιχα ποικίλες: έτσι, οστικά ελαττώματα στο χείλος της κοτύλης, οστικά ελαττώματα στην κεφαλή του βραχιονίου και αποκόλληση του χείλους της άρθρωσης από την κοτύλη (βλάβη Bankart) μπορούν να προκαλέσουν αστάθεια στην άρθρωση του ώμου. Επίσης, μια σχισμένη ή τεντωμένη αρθρική κάψα καθώς και νευρολογικές διαταραχές της μυϊκής δραστηριότητας μπορούν να οδηγήσουν σε αστάθεια.
Η εξάρθρωση του ώμου, είναι επώδυνη και ορατή εξωτερικά. Μετά την ανάταξη, καθώς και σε περίπτωση ατελούς αστάθειας του ώμου, τα συμπτώματα μπορεί να είναι ασαφή. Ως ειδικός στον ώμο θα συζητήσω μαζί σας εάν αρκεί μια συντηρητική θεραπεία ή εάν μια χειρουργική επέμβαση φαίνεται προτιμότερη. Πιθανές επεμβάσεις είναι η αρθροσκοπική ανακατασκευή του χόνδρου και της κάψουλας, η ανακατασκευή ενός οστικού ελλείμματος του χόνδρου με μοσχεύματα από την λαγόνια άκανθα ή η μετατόπιση της άκρης του χόνδρου (επέμβαση Latarjet).
Όχι, δεν είναι απαραίτητο παραπεμπτικό για επίσκεψη στο ιατρείο. Αν όμως διαθέτετε ήδη εξετάσεις ή γνωμάτευση, μπορείτε να τις φέρετε μαζί σας για πληρέστερη αξιολόγηση.
Η πρώτη επίσκεψη διαρκεί συνήθως 20–30 λεπτά, ανάλογα με το είδος του προβλήματος και το ιστορικό του ασθενούς. Στόχος μας είναι να υπάρχει πάντα επαρκής χρόνος για ενημέρωση και συζήτηση.
Ο Δρ. Κάλυβας εργάζεται ως Επιμελητής Α’ στη Γερμανία και συνεργάζεται με επιλεγμένες ιδιωτικές κλινικές στην Ελλάδα για συγκεκριμένες επεμβάσεις, ανάλογα με την περίπτωση και τις ανάγκες του ασθενούς.
Ναι. Οι αρθροπλαστικές και οι αρθροσκοπικές επεμβάσεις πραγματοποιούνται με σύγχρονα, ελάχιστα επεμβατικά πρωτόκολλα και, όπου ενδείκνυται, με ρομποτική υποβοήθηση για μεγαλύτερη ακρίβεια και ταχύτερη αποκατάσταση.
Με την εφαρμογή των πρωτοκόλλων Rapid Recovery – Fast Track Anesthesia, οι ασθενείς μπορούν να κινητοποιηθούν πολύ νωρίς, συνήθως μέσα σε 24 ώρες, και να επιστρέψουν στις καθημερινές δραστηριότητες σε μικρότερο χρονικό διάστημα σε σχέση με τις κλασικές μεθόδους.
Φυσικά. Ο Δρ. Κάλυβας προσφέρει τη δυνατότητα αξιολόγησης ήδη υπαρχόντων εξετάσεων ή προτεινόμενων θεραπειών, ώστε να λάβετε μια τεκμηριωμένη δεύτερη γνώμη πριν προχωρήσετε.
Eίμαστε εδώ για να σας βοηθήσουμε
Συμπληρώστε τη φόρμα και η ομάδα μας θα επικοινωνήσει μαζί σας το συντομότερο για να σας καθοδηγήσει, να απαντήσει στις απορίες σας ή να προγραμματίσει το ραντεβού σας.
